تقدیم به چشمهای در راه مانده و دلهایی که آنها را شکستند ...

تقدیم به اشکهایی که غرورشان شکسته شد ...

تقدیم به عهدهایی که کسی آنها را نبست ...

پیمان هایی که شکسته شد و کسانی که انها را شکستند ...

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت              آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت

تنــــم از واسطه دوری دلــبر بگداخت              جـــــــانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

ديروز اعزای عمومی اعلام شد .

نگران نباشید  این اعزا  فقط برای کسانی است که عشق خود را گم کرده اند و با چشمانی خمار آلود غم  ، کوچه پس کوچه های همین خیابان را به دنبال اولین و آخرین عشق خود می گردند .

همه خیابانها و کوچه پس کوچه ها را به دنبال او می گردیم .

ديروز یعنی  روز عاشقان یعنی روز بیست و پنجم بهمن مصادف با   چهاردهم   فوریه بهتر است بنشینیم و موشکافانه تر این مسئله را بنگریم و برای آن علاجی بیابیم .

نگذاریم که این زندگی ساز به نفرت تبدیل شود .

عشق راستین از خویشتن فارغ است و از هر چه ترس ، رها .

بدون هیچ چشمداشت یا اندکی توقع ، خود را به محبوب فرو می باراند .

شادمانیش در بخشیدن است ، نه ستاندن .

عشق نیرو مندترین نیروی مغناطیسی موجود در عالم .

عشق پاک  فارغ از خویشتن –  بی نیاز از هر گونه طلب یا انتظار –  به ناچار همجنس و هم سنگ خود را به سوی خود می کشاند ، هر چند کمتر کسی از عشق حقیقی بویی برده است .

آدمی که در مهر و محبت خود ، غاصب و خودخواه یا ترسو است ، قهرا آنچه راکه دوست می دارد از دست می دهد .

حسد بزرگترین دشمن عشق است ، چون تخیل از دیدن کشش محبوب به سوی دیگری سر به شورش بر

می دارد ، و اگر این ترسها خنثی نشوند ، بی تردید به عینیت در می آیند .

به امید آن روزی که دیگر غم از خیابان ما عبور نکند .